Η χρόνια φλεγμονή ως αιτία παθογένεσης της Καλοήθους Υπερπλασίας του Προστάτη



Η Καλοήθης υπερπλασία του προστάτη (ΚΥΠ) είναι μια συχνή διαταραχή που επηρεάζει το 50-80% του ανδρικού πληθυσμού μέσης ή μεγαλύτερης ηλικίας. Όπως οί περισσότερες χρόνιες παθήσεις έτσι και ή καλοήθης προστατική υπερπλασία είναι μια αργά εξελικτική ασθένεια με προοδευτική επιδείνωση πού χρειάζεται αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα προκειμένου οί αρχικές αλλοιώσεις στον προστατικό ιστό να εξελιχθούν και να παρουσιάσουν ενοχλήματα , γνωστά ως συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος (LUTS), πού φυσικά εάν αφεθούν χωρίς θεραπευτική αντιμετώπιση οδηγούν συχνά σε ικανού βαθμού υπερτροφία και δυσλειτουργία του κυστικού τοιχώματος και πιθανά στο επόμενο διάστημα σε οξεία επίσχεση ούρων (Acute Urinary Retention).

Τα ανδρογόνα και η ηλικία έχουν θεωρηθεί παραδοσιακά ως οι κύριοι προσδιοριστικοί παράγοντες της διόγκωσης του προστάτη, αλλά τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται να έχει προκύψει ένας δυνητικά σημαντικός ρόλος της χρόνιας ενδοπροστατικής φλεγμονής στην παθογένεση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτου (ΚΥΠ) . Βακτηριακές και μη χρόνιες προστατίτιδες φαίνεται ότι μπορεί να αποτελέσουν το ερέθισμα πού θα παρακινήσει τους παράγοντες που οδηγούν σε αυξημένο πολλαπλασιασμό των κυττάρων στον προστατικό ιστό, ενδεχομένως μέσω της πρόσφατα αποδειχθείσας αντιγονικής ικανότητας πού παρουσιάζουν τά στρωμματικά κύτταρα του προστατικού αδένα, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ερεθίσουν, να προκαλέσουν και να διατηρήσουν μια ενδο-αδενική ανοσολογική αντίδραση-απόκριση. Ο προστατικός αυξητικός παράγοντας πρόκλησης, Χημοκίνη IL-8 μπορεί να αποτελεί μια απευθείας σύνδεση μεταξύ της χρονίας προστατικής φλεγμονής και ενός μηχανισμού αυτοκρινούς/παρακρινούς ανάπτυξης των στρωμματικών κυττάρων, σε συμφωνία με την εκσεσημασμένη έκκριση της πού προκαλείται στα κύτταρα του στρώματος της Καλοήθους Υπερπλασίας του Προστάτου και σε συνδυασμό με τους παράγοντες, από τά λεμφοκύτταρα Th1 καί Th17, πού εκλύονται από τις φλεγμονώδεις κυτοκίνες.

Παράγοντες συσχέτισης

Παράγοντες συσχέτισης χρονίας φλεγμονής και καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη φαίνεται να αποτελούν τά ιστολογικά , κλινικά και επιδημιολογικά στοιχεία πού έχουν εξαχθεί από εργασίες σε πολύ μεγάλο αριθμό ασθενών τά τελευταία 15 χρόνια .

Ιστολογική συσχέτιση

Ο συσχετισμός μεταξύ καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη και ενδοπροστατικής φλεγμονής προτάθηκε για πρώτη φορά με βάση την ιστολογική συνύπαρξη υπερπλαστικών οζιδίων και χρόνιων φλεγμονωδών διηθήσεων σε ένα υψηλό ποσοστό των ιστολογικών εκθέσεων από χειρουργικά παρασκευάσματα σε ασθενείς με ΚΥΠ. Αρκετές εργαστηριακές μελέτες κατέδειξαν επίσης την παρουσία πολλαπλών ετερογενών ομάδων μικροβιακών και ιογενών παραγόντων σε χειρουργικά παρασκευάσματα προστατικών αδενωμάτων.

Κλινική συσχέτιση

Συμπτώματα ενδεικτικά της χρόνιας προστατίτιδας και ενοχλήματα όπως αυτά πού χαρακτηρίζονται ως lower Urinary Tract Symptoms (LUTS) , συχνά φαίνεται να συνδυάζονται σε ασθενείς με BPH. Η σημασία της φλεγμονώδους αντίδρασης στην παθογένεση και την εξέλιξη της ΚΥΠ, επιβεβαιώθηκε επίσης από την επίδειξη θετικής συσχέτισης μεταξύ του ιστορικού νέο-αρχόμενης προστατίτιδας και αργότερα της ανάπτυξης των LUTS. Από την άλλη πλευρά, μία αρνητική συσχέτιση μεταξύ της καθημερινής χρήσης των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και της επιδείνωσης της κλινικής συμπτωματολογίας , όσον αφορά τά ενοχλήματα από το κατώτερο ουροποιητικό σύστημα, φαίνεται να έχει ανιχνευθεί και προσδιορισθεί σε ένα αρκετά σημαντικό αριθμό ασθενών.

Επιδημιολογική Συσχέτιση

Αρκετές επιδημιολογικές μελέτες έχουν καταδείξει ότι η οξεία καί ή χρόνια φλεγμονή συμβάλλουν στην κλινική εξέλιξη της ΚΥΠ με γρήγορη πρόκληση των σχετικών συμπτωμάτων . Τα αποτελέσματα επίσης από συναφείς μελέτες δεικνύουν ότι η φλεγμονή σε όσους αδένες έχουν προσβληθεί προκαλεί αρκετά μεγαλύτερους όγκους σε σχέση με αδένες πού δεν έχει διεισδύσει, καθώς επίσης και ότι προδιαθέτει τους ασθενείς αυτούς σε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο πρόκλησης δυσμενών επιπτώσεων, όπως είναι ή οξεία επίσχεση ούρων(AUR). Ομοίως, σε μία υποομάδα από τυχαία επιλεγμένους ασθενείς σε νεώτερη μελέτη πρό 2τίας φαίνεται να επιβεβαιώνεται ή σχέση μεταξύ της χρόνιας προστατικής φλεγμονής και της σοβαρότητας των συμπτωμάτων της καλοήθους υπερπλασίας του αδένα (BPH).


Μηχανισμός Παθογένεσης

Η διαδικασία πού υποστηρίζει την ανωτέρω άποψη, στηρίζεται στο ότι ή IL-8 είναι ή δραστικά εμπλεκόμενη κυτοκίνη στην καλοήθη προστατική υπερπλασία συνδυαζόμενη με την χρόνια φλεγμονή και διευκολύνει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων του επιθηλίου και του στρώματος του προστατικού ιστού. Στους ιστούς της καλοήθους προστατικής υπερπλασίας, τά επιθηλιακά και στρωματικά κύτταρα ενεργά εκκρίνουν την προφλεγμονώδη χημοκίνη IL-8 ως αντίδραση σε διαφορετικά ερεθίσματα, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των προφλεγμονωδών κυτοκινών IFNγ καί IL-17 παραγομένων από τά κύτταρα Th1 and Th17 αντίστοιχα , τά οποία και έχουν διηθήσει τον προστατικό ιστό.

Η IL-8 προσλαμβανόμενη από το προστατικά λεμφομονοπυρηνικά κύτταρα στους συγγενείς υποδοχείς CXCR1 καί CXCR2, προάγει μέσα από διπλό μηχανισμό τον πολλαπλασιασμό των προστατικών κυττάρων, άμεσα με οργανωμένο σχεδιασμό αυτοκρινούς/παρακρινούς δράσης και έμμεσα με την επαγωγή των παραγόντων αύξησης των ινοβλαστών (FGFs). Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ή IL-8 φαίνεται να αποτελεί το κλειδί σύνδεσης μεταξύ της χρόνιας φλεγμονής και της αυξημένης ανάπτυξης του ιστού στην καλοήθη προστατική υπερπλασία.

Συμπέρασμα

Εν κατακλείδι, ή βακτηριακή και μη χρόνια προστατίτιδα, η οποία σε αντίθεση με την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη (BPH), μπορεί να επηρεάσει τους άντρες όλων των ηλικιών , θα μπορούσε να θεωρηθεί το παθογενετικό υπόβαθρο του αυξημένου πολλαπλασιασμού στα διάφορα κυτταρικά μονοπάτια, πιθανώς ως συνέπεια του αυτοάνοσου μηχανισμού αντίδρασης ενάντια στα Αύτο-Αντιγόνα που απελευθερώθηκαν, ύστερα από την πρόκληση βλάβης λόγω φλεγμονής, οξειδωτικού στρές και υποξίας στον προστατικό ιστό .Τά επερχόμενα συμπεράσματα από τις πλέον πρόσφατες εργαστηριακές μελέτες και πειραματικά μοντέλα εργασιών υιοθετούν κοινούς μηχανισμούς πρόκλησης και συντήρησης της καλοήθους προστατικής υπερπλασίας και του συνδρόμου της χρόνιας προστατίτιδας ή άλλως χρόνιου πυελικού συνδρόμου και γενικά αρχίζει να υποστηρίζεται σθεναρά ή άποψη ότι ή καλοήθης υπερπλασία πρέπει να θεωρείται σαν μια χρόνια εξελικτική ασυμπτωματική φλεγμονώδης προστατίτις.

Από τά προαναφερόμενα γίνεται εύκολα κατανοητό ή σημασία της πρόωρης διάγνωσης μιάς χρόνιας προστατικής φλεγμονής και ή άμεση αλλά και συνάμα ή ριζική αντιμετώπιση και θεραπεία της, άλλως εγκυμονούνται σοβαρές παρενέργειες από την εξελικτική της πορεία.