Στυτική Δυσλειτουργία



ΣΤΥΤΙΚΗ  ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Τι  σημαίνει  στυτική δυσλειτουργία
Στυτική  δυσλειτουργία (ανικανότητα) είναι ή  αδυναμία  να  επιτύχεις  αλλά και  να  διατηρήσεις  στύση αρκετά σκληρή , ικανή  για φυσιολογική σεξουαλική  επαφή . Η  αδυναμία  στύσης  εμφανίζεται όλο και πιο συχνά  σε  νεαρές  ηλικίες ,αλλά φαίνεται να αυξάνει  κατακόρυφα  μετά  την ηλικία των  40 ετών. Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα, περίπου 500.000 άνδρες παρουσιάζουν κάποιου βαθμού δυσλειτουργία της στύσης. Ωστόσο, η άγνοια και ο φόβος που την συνοδεύουν, κάνουν αδύνατη την αντιμετώπιση της, καθώς μόνο το 20% των ασθενών που αντιμετωπίζει προβλήματα στύσης απευθύνεται σε ειδικά εκπαιδευμένους ουρολόγους, αν και υπάρχει κάποιου  είδους θεραπεία για το 98% των περιπτώσεων. Εάν ή στύση  δεν εμφανίζει την σκληρότητα πού πρέπει ,αλλά αυτό  συμβαίνει  σε πολύ αραιά χρονικά διαστήματα  και  διαρκεί ελάχιστα ,δεν  πρέπει  να μας  προβληματίσει αμέσως. Εάν όμως  εμφανισθεί κάποια στιγμή το πρόβλημα και βλέπουμε ότι μετά από λίγο διάστημα, συνεχίζει να υπάρχει ή βαίνει αυξανόμενο (δηλ. ή στύση χάνει την σκληρότητα της όλο και περισσότερο),  τότε αυτό  επιφέρει  στρες , προβλήματα στις σχέσεις  και μειώνει την εμπιστοσύνη του ατόμου στον εαυτό του. Στην περίπτωση  λοιπόν ύπαρξης μιάς τέτοιας κατάστασης είναι αναγκαία ή σύντομη επίσκεψη στον ειδικό ουρολόγο για αξιολογηση του προβλήματος ,όχι μόνο για αυτή καθαυτή την αντιμετώπιση του ,αλλά και γιατί αυτή ή κατάσταση παρατηρείται πιθανά και σε ανθρώπους με προβλήματα καρδιάς καθώς και σ΄αυτούς πού δεν  έχει ρυθμιστεί  ίσως  καλά ό ζαχαρώδης  διαβήτης  πού τυχόν προϋπάρχει  ή είναι σε υποκλινικό  στάδιο . Θεραπεύοντας δε μια υποκείμενη  γενεσιουργό  αιτία, βοηθάει πολύ και στην τελική  αποκατάσταση  του  στυτικού  προβλήματος .


 

 

Σχηματική  παράσταση  σηραγγωδών σωμάτων σε φάση  χαλάρωσης και σε  φάση στύσης  όπου  είναι γεμάτα με  αίμα.

Πώς παρουσιάζεται το πρόβλημα της στύσης

Τά  συμπτώματα πού έχει κάποιος με πρόβλημα στυτικής δυσλειτουργίας  είναι:
- Αδυναμία να επιτύχει καλή στύση (δηλ. αρκετά σκληρή για επαφή)
- Αδυναμία να διατηρήσει την στύση σκληρή (δηλ. μπορεί να αρχίσει με μια ημίσκληρη στύση  ή οποία γίνεται μαλακή  στην συνέχεια , με αποτέλεσμα την διακοπή της  σεξουαλικής  πράξης)
- Εμφανίζει  μειωμένη  σεξουαλική  επιθυμία

Ποιες είναι οι αιτίες της στυτικής δυσλειτουργίας

Η ανδρική σεξουαλική διάθεση  είναι μια περίπλοκη διαδικασία στην οποία λαμβάνουν μέρος  ό εγκέφαλος , οί ορμόνες ,τά συναισθήματα ,τά νεύρα , οί μύες  και τά αγγεία. Οποιοδήποτε πρόβλημα σε έναν ή περισσότερους από αυτούς  τούς παράγοντες μπορεί   να οδηγήσει σε ανεπάρκεια της στύσης. Επιπροσθέτως  το στρες  όπως και οποιαδήποτε διανοητική δυσλειτουργία μπορεί να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν το πρόβλημα της στύσης. Αρκετές φορές ένας συνδυασμός της φυσικής και ψυχολογικής σου κατάστασης μπορεί να δημιουργεί αρνητική  σεξουαλική διάθεση και σαν αποτέλεσμα να επέρχεται αγχώδης αντίδραση, ή οποία και να οδηγεί  την  ώρα της επαφής , σε αδυναμία διατήρησης σκληρής στύσης με αποτέλεσμα την  πτώση της.

Οργανικές αιτίες στυτικής δυσλειτουργίας

Σε αρκετές περιπτώσεις ή αδυναμία στύσης  προκαλείται από την ύπαρξη οργανικών παθήσεων όπως:
- Καρδιοπάθεια
- Αρτηριοσκλήρωση
- Υπέρταση
- Διαβήτης
- Παχυσαρκία
- Μεταβολικό σύνδρομο , πού σημαίνει την ύπαρξη ,υψηλής πίεσης ,υψηλά επίπεδα ινσουλίνης , ύπαρξη περίσσειας λίπους γύρω από την μέση, υψηλή χοληστερίνη.
- Νόσος του Πάρκινσον
- Σκλήρυνση κατά πλάκας
- Χαμηλή  Τεστοστερόνη
- Ινώδη  σκλήρυνση του πέους
- Φαρμακευτικά  σκευάσματα
- Κάπνισμα
- Υπερβολική  κατανάλωση  Αλκοόλ
- Θεραπείες  για  υπερπλασία  ή  καρκίνο  προστάτη
- Χειρουργικές  επεμβάσεις  η  κακώσεις  στην  περιοχή  της πυέλου ή της  σπονδυλικής  στήλης.

Ψυχολογικές  αιτίες  στυτικής  δυσλειτουργίας

Ο εγκέφαλος παίζει ένα κυρίαρχο ρόλο , στην πρόκληση μιάς σειράς από σωματικές αντιδράσεις , οί  οποίες  οδηγούν  σε στύση, ξεκινώντας  από το συναίσθημα της  σεξουαλικής  διέγερσης . Μιά σειρά  από  πράγματα μπορεί να παρεμβληθούν  στα  σεξουαλικά  συναισθήματα  και να προκαλέσουν  ή  να  επιδεινώσουν  την  αδυναμία  στύσης .
- Άγχος , κατάθλιψη , νευρώσεις  ή  άλλες διανοητικές παθήσεις
- Στρες
- Κόπωση
-  προβλήματα σχέσεων λογω  στρες  και  χαμηλής  επικοινωνιακής  συμπεριφοράς .

Ποιες  είναι  οι  παρενέργειες  της  στυτικής  δυσλειτουργίας

- Ανικανοποίητη  σεξουαλική  ζωή.
- Πρόκληση  άγχους  ή  υπερβολικού  στρες
- Χαμηλή  αυτοεκτίμηση
- Προβλήματα  στον  γάμο  ή  τις  κοινωνικές  σχέσεις του ατόμου
- Αδυναμία  πρόκλησης  εγκυμοσύνης  (υπογονιμότητα)

Διαγνωστικός  Ελεγχος

Οί  απαραίτητες  εξετάσεις  για την  διάγνωση   και  αξιολογηση  της  στυτικής  δυσλειτουργίας  περιλαμβάνουν :
- Κλινική  εξέταση .  Είναι  απαραίτητη  για όλα τά όργανα του  ουρογεννητικού  συστήματος  δηλ. του πέους , των όρχεων , του  προστάτη ,ουρήθρας , σπερματοδόχων κύστεων  κ.λπ.
Εξετάσεις  αίματος. Ο γενικός  αιματολογικός   και  ορμονικός  έλεγχος  είναι πολλές φορές  αρκετά σημαντικός  για την διερεύνηση  ύπαρξης  συνοδών  παθήσεων  όπως , καρδιάς , ζαχάρου , υψηλής  χοληστερίνης, χαμηλής  τεστοστερόνης και  άλλων  προβλημάτων  υγείας.
Υπερηχογραφικός  έλεγχος  ουρογεννητικού  συστήματος. Για την διάγνωση  παθήσεων  του προστάτη (όπως  χρ. Φλεγμονής), παθήσεων του όρχεως , έλεγχος  στυτικού  ιστού  πέους (για ινώδεις βλάβες) κ.λπ.
Τρίπλεξ  πεικών  αρτηριών. Είναι μια από τις κυριότερες  διαγνωστικές  εξετάσεις  αφού  ανακαλύπτει  προβλήματα  αρτηριακής  ροής  ή  φλεβικής  ανεπάρκειας (πολύ σημαντικά στοιχεία) των  σηραγγωδών  σωμάτων  του  πέους, κύρια με την  βοήθεια  ενδοπεικής   χορήγησης  αγγειοδραστικών  ουσιών , αποτελώντας  μια  δυναμική  σε πραγματικό χρόνο εξέταση  της  λειτουργικής  κατάστασης  του  στυτικού  ιστού.

      
 

Τριασδιάστατη απεικονιση της αιματικής ροής στις σηραγγώδεις και ελικοειδείς αρτηρίες του πέους κατά την διάρκεια της δυναμικής εξέτασης με Color Doppler καί Power Doppler, μετά από ενδοσηραγγώδη ένεση αγγειοδραστικών ουσιών.
Τέστ  μέτρησης  νυχτερινής  στύσης . Γίνεται  με  την  χρήση  απλών αλλά  και  πιο  σύνθετων  ηλεκτρονικών  συσκευών  πού  αξιολογούν  την συχνότητα , ποιότητα αλλά  και  διάρκεια  νυχτερινών  ακούσιων  στύσεων , δίνοντας  κάποια  στοιχεία για την  κατάσταση  του  στυτικού  ιστού  και  βοηθώντας  στην διαφορική  διάγνωση  των  αιτιών  της  στυτικής  δυσλειτουργίας .

Θεραπευτική  Αντιμετώπιση

Υπάρχει  μια  ποικιλία  επιλογών  για  την  αντιμετώπιση  του  προβλήματος  της  στυτικής  δυσλειτουργίας  ,ανάλογα  με  τά  αίτια  πρόκλησης  του προβλήματος , την  ύπαρξη  συνοδών  παθήσεων  ή  μη  διαγνωσμένων  μέχρι  τότε  προβλημάτων  υγείας ,τις  δυνατότητες  κάθε  θεραπευτικής  επιλογής  ανάλογα  με την  βαρύτητα  της  πάθησης σε  συνεργασία  με τον ασθενή  μερικές  φορές  για  την  πλέον  ικανοποιητική  λύση . Οί  θεραπείες  είναι  γενικά  αυτές  πού  χρησιμοποιούν  φαρμακευτικές  ουσίες  σε  διάφορες  μορφές   και οί χειρουργικές  παρεμβάσεις , όπου  αυτές  είναι  απαραίτητες .

Συντηρητικές  θεραπείες
Φαρμακευτικές  ουσίες  από το στόμα. Τά φαρμακευτικά  σκευάσματα που λαμβάνονται από το στόμα έχουν δώσει  λύσεις  σε αρκετές  περιπτώσεις , πρέπει όμως  να λαμβάνονται  με προσοχή  και πάντα μετά  από  την πλήρη  διάγνωση  του προβλήματος  και  εφόσον  κρίνει  ό  ουρολόγος  ότι  είναι  ή  κατάλληλη  στιγμή ,  άλλως  μπορεί  να  δημιουργήσουν  προβλήματα , παρά     να  βοηθήσουν  τον  ασθενή . Όταν  ή  υποκείμενη  αιτία  είναι  μια  χρόνια  φλεγμονή  του  προστάτη  για  παράδειγμα, ή  λήψη  τους  μάλλον  πρόβλημα  δημιουργεί  παρά  δίνει  κάποια  λύση και  εάν  δεν  επιλυθεί  ή  κύρια  αιτία , ή  όποια αγωγή  δεν  αποδίδει  τά  αναμενόμενα ,αλλά μπορεί  να  επιβαρύνει  περισσότερο  την  κατάσταση. Οί  ουσίες   πού  είναι  διαθέσιμες  σήμερα  είναι , ή  σιλδεναφίλη , ή τανταναφίλη  και  ή  βαρδεναφίλη. Όλες  αυτές  οι  ουσίες  δρουν κατά τον ίδιο τρόπο , διαφέρουν  μόνο  στις  φαρμακοκινητικές  τους  ιδιότητες , δηλ. στόν  χρόνο  έναρξης  και  διατήρησης  της  δράσης  τους , καθώς  και  σέ κάποιες  παρενέργειες  πού  επιφέρουν , ανάλογα  και  με  την  δοσολογία  και  τον  χρόνο  λήψης του σκευάσματος . Σε  κάθε  περίπτωση  πρέπει  να  λαμβάνονται  σοβαρά υπόψη  ή  ύπαρξη  κάποιων  ασθενειών  πού  μπορεί να συνυπάρχουν , προβλήματα  από  το  πρόσφατο  ιστορικό του ασθενούς , καθώς  και  άλλα φάρμακα  τά  οποία  δεν  πρέπει  να  συνδυάζονται  με  τις  ανωτέρω  ουσίες . Τέτοιες  καταστάσεις  είναι :
                -  Νιτρώδη για Ισχαιμική καρδιοπάθεια όπως  ή  νιτρογλυκερίνη , ή μονονιτρώδης  ισοσορβίδη  και  δινιτρώδης  ισοσορβίδη .
                 -  Αντιπηκτικά , α- αναστολείς (φάρμακα πού διευκολύνουν  στην  υπερπλασία  του  προστάτη), Αντιυπερτασικά .
                -  προβλήματα  καρδιοπάθειας .
                -  ιστορικό  εγκεφαλικού .
                -  μη  ρυθμισμένη  πίεση , με  επεισόδια  υποτασικά  ή  υπερτασικά .
                -  αρρύθμιστο  ζαχαρώδη  διαβήτη.

Ενδοσηραγγώδεις  ενέσεις  φαρμάκων. Αποτελούν  μια  κύρια  προσέγγιση στην  επίλυση  τού  προβλήματος  της στύσης , αφού  οί  ουσίες  εισέρχονται  απευθείας  στον  στυτικό  ιστό , δεν  προκαλούν  γενικευμένες  παρενέργειες , ούτε  έχουν  ανάγκη  από  ιδιαίτερες  προφυλάξεις . Η χορήγηση τους  γίνεται    με  πολύ μικρές  βελόνες , σχεδόν ανεπαίσθητες  για το άτομο. Υπάρχουν  σκευάσματα  έτοιμα  με  μία  μόνο  ουσία όπως  ή αλπροσταδίλη, αλλά  ό  συνδυασμός  με  δύο ή και τρείς  ουσίες  είναι  πολύ  πιο  αποδοτικός   σαν  θεραπευτική  λύση.

 
Σχηματική εικόνα ένδοσηραγγώδους ένεσης στην πλάγια  επιφάνεια του πέους .

 

Συσκευές  υποπίεσης. Είναι  ειδικές  συσκευές  πού  εφαρμόζονται  κατά  μήκος  του  πέους , δημιουργώντας  περιβάλλον  κενού  αέρος , διευκολύνοντας  την  εισροή  του  αίματος  μέσα  στον  στυτικό  ιστό. Κυρίως  αποτελούν  πολύ  καλή  λύση  όταν  συνδυάζονται  με  τις  ενδοσηραγγώδεις  ενέσεις .

 
Συσκευή υποπίεσης για αύξηση της ροής του αίματος στα σηραγγώδη σώματα του πέους , με προσαρμογή ενός δακτυλίου στην βάση του,  προκειμένου να συγκρατήσει το αίμα και το επίπεδο της στύσης μετά την απομάκρυνση της συσκευής.
             
Χειρουργικές  θεραπείες
Πεικές  προθέσεις
. Η Χειρουργική  τοποθέτηση των  ειδικών  συσκευών γίνεται μέσα στα σηραγγώδη  σώματα του πέους. Οί πεικές προθέσεις  είναι  οί  ημιάκαμπτες  και  αυτές  τής  μεταβλητής  σκληρότητας , το δε υλικό κατασκευής  είναι  από  σιλικόνη  ή  πολυουρεθάνη . Οί προθέσεις  μεταβλητής  σκληρότητας  επιτρέπουν  να ρυθμίσει  το  ίδιο το άτομο , το  πότε και  πόσο χρόνο  θέλει  να έχει στύση. Οί  ημιάκαμπτες  κρατούν το πέος σε στύση συνεχή  αλλά  μπορεί  αυτό  να τοποθετείται  και  σε  θέση  κάμψης . Αυτές  πού  προτιμώνται  από τους  χειρουργούς  αλλά και από τους ασθενείς , είναι  οί προθέσεις  των 3 στοιχείων  μεταβλητής  σκληρότητας. Η επέμβαση  πραγματοποιείται με επισκληρίδιο αναισθησία (από τη μέση και κάτω) και διαρκεί περίπου μία  ώρα  και  ή όλη  διαδικασία  απαιτεί  νοσηλεία  μιας   ημέρας. Σύμφωνα με δημοσιευμένες μελέτες, το ποσοστό  ικανοποίησης  των  πασχόντων  και  των  συντρόφων τους  καθώς  και η μηχανική  αξιοπιστία  της  πεικής πρόθεσης  ανέρχονται στο  υψηλό  ποσοστό του 90%. Με τη μέθοδο  αυτή, η στύση  είναι  απόλυτα φυσική  και   τόσο  το  αισθητικό  όσο  και  το λειτουργικό  αποτέλεσμα  αγγίζει  σχεδόν  το  άριστο. Η μέθοδος αυτή έχει  αρχίσει  να εφαρμόζεται  στις  ΗΠΑ  τά τελευταία  25 χρόνια , ενώ στην Ελλάδα  εφαρμόζεται  σχεδόν  από  10τίας  με πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας. Η τοποθέτηση  πεικής  πρόθεσης  είναι  βέβαια  μια τελική λύση , όταν  όλες  οι  άλλες  συντηρητικές  μέθοδοι , δεν έχουν  αποδώσει  τά  αναμενόμενα αποτελέσματα , ή  τουλάχιστον  ό ασθενής  εμφανίζεται  να  μην  είναι  ικανοποιημένος , με  το  όποιο αποτέλεσμα  έχει  επιτευχθεί  μέχρι  τότε , από  τις  θεραπείες  πού  έχουν  προηγηθεί

.
                      
Πεική πρόθεση 3 στοιχείων μεταβλητής σκληρότητας και ημιάκαμπτη.                                                                                                        
Χειρουργική  αγγείων  πέους. Είναι μια άλλη  λύση  πού συνήθιζαν  να εφαρμόζουν  οι ουρολόγοι , πρίν  την  εποχή της εμφάνισης  των  πεικών  προθέσεων , σε καταστάσεις  μεγάλης  φλεβικής  διαφυγής  ή  και  αρτηριακής  ανεπάρκειας ή  απόφραξης , με  την δημιουργία  αρτηριο-αρτηριακών   αναστομώσεων (αναστόμωση  της  ραχιαίας  με  τις  σηραγγώδεις  αρτηρίες),  έχοντας  όμως  μετεγχειρητικά  προβλήματα (κυρίως  θρομβώσεις  των  αναστομώσεων). Με την  ταυτόχρονη  όμως  δημιουργία μικρής  αρτηριο-φλεβικής  διαφυγής, αυτή  ή  επιπλοκή  μειώθηκε  σημαντικά. Στην  σημερινή  εποχή βέβαια ,  όλο και  λιγότεροι,  είναι εκείνοι  πού  αποφασίζουν  να  εφαρμόσουν  αυτές  τις  τεχνικές .

Συμπερασματικά

 Μια  σωστή  διάγνωση  των αιτιολογικών παραγόντων , μια καλά οργανωμένη  θεραπευτική  αντιμετώπιση , τόσο των συνοδών παθήσεων όσο και  των δυσλειτουργιών στο επίπεδο του στυτικού ιστού, με συνδυασμούς  φαρμακευτικών  ουσιών από το στόμα, μαζί με ενδοσηραγγώδεις  ενέσεις εκεί όπου χρειάζεται και ενδεχόμενη  χρήση των συσκευών υποπίεσης  πάντα  σχεδόν όμως  σε συνδυασμό με φάρμακα , οδηγεί  συνήθως  σε ένα ικανοποιητικό και αποδεκτό αποτέλεσμα στο επίπεδο της στύσης για τον ασθενή, προστρέχοντας σπάνια στην χειρουργική θεραπεία.
 Σε κάθε περίπτωση εκεί όπου όλες οί άλλες μέθοδοι έχουν αποτύχει και σάν μοναδική πλέον  λύση απομένει το χειρουργείο, οί πεικές προθέσεις εφαρμόζονται από τους εξειδικευμένους ουρολόγους ,με πολύ μεγάλα ποσοστά  επιτυχίας. Τέτοιες περιπτώσεις είναι κυρίως πάσχοντες με δυσλειτουργία της στύσης που οφείλεται σε διαβήτη  (2 στους 10  δεν ανταποκρίνονται) και σε ριζική επέμβαση για  καρκίνο στον προστάτη (4 στους 10 δεν ανταποκρίνονται).